Dag 21: 444.2 (Acton) -> 454. (Agua Dulce\Hiker Heaven)

21 mei 2018 - Agua Dulce, Verenigde Staten


Vandaag opgestaan met een lucht vol wolken. Hemels weer om in te lopen! Toen we in Agua Dulce aankwamen als eerste in een winkeltje onze resuppply gedaan. Toen we voor de winkel op adem kwamen van de 10 mijl die we sochtends hadden afgelegd, verzamelde er zich een grote groep mensen zich voor de winkel. Verwarring maakte snel plaats voor nieuwsgierigheid toen een vrouw met een zonnebril en een klapper begon te roepen hoe de groep mensen zich moest opdelen in de winkel; een filmopname. Maar waarvoor? Dat bleef echer een raadsel. De figuranten toonde gepaste interesse voor de inhoud van onze winkelmandjes. “For how many days is that?” Vraagt een man mij die minstens een kop groter en 30 kg zwaarder is. “That’s only for 4 days, sir.” Antwoord ik. Hoofdschuddend uit de man zijn verbazing. “Well, good luck, you’ll probably need it.”
Na een grondige verkenningsmissie kom ik erachter dat de winkel niet alleen de standaard instant-maaltijden, havermoutpapzakjes en tortillas heeft, maar ook een assortiment luxe producten. De Calamata olijven, parmegiano en een gepeperde salami, die gezamelijk waarschijnlijk evenveel kosten als de rest van mijn resupply, geven de andere supermarktproducten in mijn winkelmandje een minderwaardigheidscomplex. 
Even verderop in een andere winkel koop ik een flesje Hornitos anejo (tequila) die de Mezcal, gekocht in Tijuana, zal moeten vervangen. 
Een klein uurtje later komen we aan in Hiker Heaven. Het betreft de achtertuin van een familie, die deze beschikbaar stelt voor PCT-hikers. Vrijwilligers geven je een rondleiding, wassen je kleding en regelen lifts naar de stad. Louis en Baxter verdwijnen naar de REI (Amerikaanse buitenwinkel, vergelijkbaar met de bever) en Paul en ik blijven om te genieten van onze vrije tijd. Na een heerlijke maaltijd van gefrituurde kip, patat en aardappelsalade met een x aantal bier, wil ik mij terugtrekken in mijn nederig stulpje. Wanneer ik echter de ‘deur’ van mijn tent opendoe kom ik er tot mijn schrik achter dat een van de kippen van het erf hetzelfde plan had. Hoewel ik geen foto of ander beeldmateriaal heb, geloof ik dat je verbeelding genoeg moet zijn om hier iets moois bij te verzinnen. 
 

Foto’s

1 Reactie

  1. Elisabeth Johanson:
    3 juni 2018
    I just love reading about your adventure and of course the variety of foods you are finding to eat. Go well!!