Dag 33: 702.6 (Kennedy Meadows) -> 705.1

 
Gisteravond hadden we de mogelijkheid om bij Kennedy te kamperen. Gratis is het kernwoord. Cowboy cowboy camped voor het doek waar soms films op worden geprojecteerd. Hem in het midden voor het doek met het amfitheater dat hem omringde, het had een mooie foto gemaakt... Te slaperig van gisteren om het me te realiseren. Vandaag was het taak om een Bear Cannister en microspikes aan te schaffen voor de Sierra. De Bear Cannister is een veel lomper en zwaarder alternatief dan de Ursack, maar volgens federal law is het illegaal om te kamperen tussen Kennedy Meadows en Senora Pass zonder de Bear Cannister (niet exacte afstand). Op sommige foto’s zal de met voedsel gevulde cillinder opvallen. Hopelijk zijn de beren minder gevoelig voor het fluoriscerend blauw. 
De microspikes zijn bedoelt om te lopen op sneeuw- en ijsvlaktes in de ochtend, wanneer het ijs nog hard en glad is. Tussen 8 en 9 uur begint het ijs zachter te worden en zijn de microspikes minder nodig. Nadeel van lopen op de sneeuw in de late ochtend/middag/avond is de mogelijkheid van post-holing - wanneer je op de sneeuw stapt en deze onder je voeten wegzakt om zo meer compact te worden. 
‘S middags gingen we naar de Triple Crown Outfitter’s om te resupply’en. Daar kwamen we drie ex-PCT’ers tegen, die ons op het hart drukten dat we echt de Ice-axe moesten aanschaffen. 
Don’t need a helmet, got a hard hard head. Don’t need a raincoat, I’m already wet... 
Terug naar Kennedy kregen we een lift van een man die net uit Grumpy’s Bar kwam, waar wij mijn drie favoriete bezigheden hadden uitgevoerd; pool, bier en eten. Quote van de dag kwam van hem: “Get in, I’m buzzed. And don’t scratch my car!”
Om 5 dagen aan eten in de Bear Cannister te krijgen, was even puzzelen. Uiteindelijk overal gaatjes in geprikt zodat het proppen efficienter ging. 
De nieuwe schoenen zijn aangekomen, wat betekent dat de oude hun eigen plekje mochten vinden in de enorme stapel afgetrapte sneakers die zich vormde naast de hiker box. 
Rond 18:00 vertrokken we richting trail. Eindelijk kunnen baden in de rivier die me de dag dat we in Kennedy aankwamen al mijlen had proberen te lokken. Eerste officiele nacht in de Sierra!