Dag 44: 862.5 -> 878.7 (Vermilion Valley Lake, VVR)

Op Seldon Pass kwamen we Wheezer weer tegen, het meisje dat met ons Whitney had beklommen. Ze bedankte ons weer en vroeg of we ook naar VVR gingen net als zij en de groep waarmee ze liep (Rolling Stoned). De hikers waarmee Wheezer loopt refereren naar ons als Wheezer’s Whitney Boys. 
Vanmiddag hebben we de moeilijkste river crossing tot nu toe gedaan. Bij Bear Creek was de stroming zo sterk dat, toen ik in het midden van de crossing stond, ik op een aantal momenten dacht dat mijn voeten - waar ik dagelijks zoveel op vertrouw - me in de steek zouden laten, en ik zou vallen. Het ging allemaal zonder problemen maar de gedachte dat je hele hebben en houden doorweekt zou zijn als je in zo’n stroming valt, is toch een beetje angstwekkend. 
Rond 15:30 kwamen we aan bij de pond die ons Edison Lake over zou  schipperen. De retour was 24 dollar, maar ik had al het geld in de wereld over om hier - in de middle of nowhere - op een plek te zijn waar ik fatsoenlijk kon eten, bier kon drinken en mijn resupply kon doen. De schipper bleek Paint your Wagon te zijn die we in Hikertown hadden ontmoet (niet helemaal zeker van of ik dat hier ook heb genoemd). Paul en ik konden als eerste met de boot. Paint kon maar maximaal 4 mensen meenemen vanwege de wind. Toen Goat en Happy 3 uur later aankwamen, vertelde Goat me dat Cowboy, waarvan we dachten dat hij circa een dag op ons voor liep omdat hij niet naar Bishop was gegaan met ons, nog aan de andere kant van Edison Lake op de ferry aan het wachten was. Mike had op Matter Pass een verkeerde afslag genomen en was verdwaald geraakt. Tijdens deze escapade was hij naar eigen zeggen van 12 feet hoogte gevallen doorgerold en nogmaals 12 feet gevallen waarna hij op rotsen terercht was gekomen. Bont en blauw en naar zijn eigen woorden “run over by a truck” vergezelde hij ons 1,5 uur later bij het vuur. 
Bij VVR 2 keer steak gehaald en me ontladen met vuur en water.