Dag 10 (10 mei): mijl 218,5 -> mijl 240.0

Aangezien we gisteren zo laat in bed lagen, hebben we vandaag kunnen uitslapen. 7:30 op! 
Nadat we ‘s ochtends waren vertrokken kwam ik erachter dat ik wat spullen vergeten was bij de Reserve. Moest daarom 0.5 mijl teruglopen. Het is bijzonder hoe lullig het kan voelen om op die manier extra te moeten lopen, terwijl die ene mijl natuurlijk niets is op 2650 mijl totaal. 
Doordat ik terug moest voor mijn spullen heb ik wel de hele dag alleen gelopen, wat een heel andere loopervaring bracht. In plaats van naar iemands gaiters te kijken (soort handschoen voor je enkels die moet voorkomen dat er steentjes in je schoenen komen tijdens het hiken), keek ik nu naar de grond voor me. 
Het was een zware dag; netto 5500 feet stijgen, wat zich vooral aan het einde van de dag uitte. Het stemgeluid van Eddie Vedder maakt de pijn aan de voeten minder en maakt het makkelijk om te dagdromen. 
Het solo-hiken maakt duidelijk dat samen hiken een stuk makkelijker is. Ik sprak Louis erover, en hij zei dat hij  nooit zo ver was gekomen vandaag als hij zich niet aan Baxter en Paul had kunnen optrekken. 
Ik heb het idee dat ik al flink ben afgevallen in de afgelopen dagen. De heupriem moet elke dag een beetje strakker.