Dag 106: 2096.9 (Timberline Lodge) -> 2100.7

Gisteravond kwam Mike (Goatman) aan bij Timberline Lodge, een langverwachte reünie. Sinds Tuolumne Meadows, waar hij naar Yosemite Valley ging en ik doorging met de PCT, hebben we elkaar niet meer gezien. Nu, meer dan 1000 mijl 1600 km, zien we elkaar weer. Bizar. 
Het ontbijtbuffet krijgt een tweede kans en dit keer haal ik er 4 rondes uit. Een waardige rematch. Mike en ik vertellen elkaar wat we al die tijd hebben meegemaakt, hoogtepunten. 
Terwijl we in een soort ontvangstruimte met wat andere hikers zitten komt er een gaste van het resort naar ons toe, en vraagt ons:
‘Hey guys, I was just wondering if I could take a picture of you.’
We maken inderdaad een bijzonder plaatje daar met zijn 6’en. Voedsel rondom ons uitgestrooid omdat we bezig zijn onze resupply te ordenen, met stof en modde besmeurde kleding en gezichten. 
Ik grap zonder schaamte en degelijkheid (die ik lang geleden ergens verloren ben geraakt)::
“Sure thing! But just like taking a picture of the monkeys in the zoo, it’s not free!” 
“No worries, I’ll buy you guys a round of beers.”
De apen raken stil.
“I was just joking, mam.” Vervolgt door een aarzelende ‘But, if you really wanna buy us a beer, I won’t say ‘no’.”
Ik voelde me toch een beetje bezwaard, maar 6 bier daar scheelde bijna een geeltje (Nee Hid, zo oud ben je niet). 
Nadat we ons biertje op hebben, gaan we door met de resupply. Ik heb er bewust voor gekozen om mezelf geen resupply te sturen met de post en mijn resupply uit de hikerbox te halen (aangezien de meeste hikers zichzelf hier eten toesturen en ze meestal ruime hoeveelheden sturen).
Gratis voedel. Jammie.