Dag 111: 2176.6 –> 2205.3

Om 06:00 word ik wakker met een scherpe pijn in mijn keel en een droge hoest. Ik heb het waarschijnlijk van Chilli Bin gekregen die al een tijdje met hoesten en vermoeidheid kwakkelt. 
Ik hoop dat het bij hoesten en een zere keel blijft... 
De hele dag gaat het pad omhoog en omlaag en wanneer ik ‘s avonds eindelijk stop, heb ik evenveel hoogtemeters gemaakt als een dag in de Sierra. 
Happy komt met een theorie op de proppen waarom het klimmen ons zo zwaar valt, ondanks dat we al maanden aan het lopen zijn. 
“In Northern California and Oregon we’ve mostly been walking on relative flat terrain, so our bodies and especially our legs are still in the wrong setting.” 
Klinkt goed mogelijk. 
‘S avonds kamperen we bij Blue Lake met een grote groep hikers. Een van hen is een jong meisje die net afgestudeerd is van de middelbare school. Zij loopt samen met een man van in de 30 door Washington en is begonnen in Cascade Locks. Dit is haar allereerste campingtrip. Dapper. 
Rond 20:30 komt Chilli Bin eindelijk aan bij Blue Lake. Arme meid. Ik hoop dat hetzelde niet voor mij in het verschiet ligt...