Dag 4: mijl 77.3 (Julian) -> mijl 101.0

Weer een zeer zware dag. De woestijn laat zien waarom het eerste deel van de PCT, op the Sierra na, tevens het meest gevreesde deel is onder de hikers. Vandaag circa 24 mijl gelopen. Opgestaan om 05:00 en begonnen met lopen om 06:15 om de ergste hitte in de middaguren  te ontlopen. Van 12:00-14:30 siesta gehouden. Net voor de middagpauze, in de zon, voelde ik me zo’n 40 jaar ouder. 
Terwijl ik de zoveelste berg aan het bestijgen was, op weg naar the promised land of the watercache, kwam het beeld van Sisyphus in mij op dat mij het afgelopen jaar zo vaak is voorgehouden door een collega en goede vriend. 
Voor degene die niet weten wie Sisyphus is: 
https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Sisyphos
Ik kan me echter niet voorstellen dat Sisyphus het ooit zo zwaar zal hebben gehad als ik. Hier zijn mijn argumenten: 
1. De steen die Sisyphus droeg kan onmogelijk meer wegen dan mijn tas. 
2. Elke keer als Sisyphus die verdomde steen naar beneden liet tuimelen hoefde hij hem in ieder geval niet zelf naar beneden te tillen. 
3. Sisyphus werd geforceerd om de steen naar boven te dragen, in mijn geval is het een bewuste, vrijwillige keuze. En dat dames en heren, is a fact that is much harder to bear. 
Eenmaal bij onze overnachtingsplek aangekomen en de tent opgezet, hoorde we dat de waterbron was besmet. Er lag een dode muis in. Gewoon uit gedronken natuurlijk, je moet toch iets. Voor het filteren van het water gebruiken we een filtersysteem van Sawyer Squeeze. Maar vanwege de dode muis hebben we het water ook chemisch behandeld met speciale druppeltjes. Smaakte prima. 
Gisteren vergeten te vermelden: 
Toen ik aankwam bij Scissors Crossing werd ik ‘gemooned’ door Louis en Baxter. Dat krijg je als je als laatste aankomt.